چهارشنبه دوم فروردین 1385

عجب رسمیه رسم زمونه

 

مثل اینکه سایه پر هیبت عزراییل دست از سر جماعت هنری ایران بر نمی دارد.

سروش خلیلی هنرمند پیشکسوت سینما وتلویزیون٬ چه می گویند ؟ ...........هان .. جان به جان

آفرین تسلیم کرد.

میدانید !برای ما زمینی ها خیلی مهم است که بدانیم چرا کسی میمیرد؟!

اگر به دنبال چرا هستید باید بگویم که کسی نمی داند و من هم رویش. اما مهم آنجاست چرا نقطه ای

به نام نقطه پایان که هیچ کدام از ما از آن خبر ندارد فرا می رسد؟

این نقطه یا سرطان خون است یا سکته مغزی است یا تصادف است یا غرق شدن در آب وحتی سوختن

از ارتفاع پرتاب شدن٬ قتل٬ گلوله خوردن و غیره را هم در بر می گیرد.

اما اینکه چرا باید بیاید را از ارگانیسم باید پرسید از سرنوشت باید پرسد و از اویی که هیچ گاه ندانستم

غیر از اینجا٬ [] کجاست؟!

به هر حال سروش عزیز هم رفت. به کجا خودش می داند.

 

نوشته شده توسط هاله میرمیری در 3:16 PM | | لینک ثابت