یکشنبه هفتم آبان 1385

در تقاطع چه می گذرد؟!

آرام دم گوش مینا گفتم: خیلی عجیبه مینا! می بینی خوب که دقت می کنی در هنر دهه ی ۷۵ به بعد ٬ در برشی از این تاریخ دیگر نشانی از انسجام محتوا نمی بینی.جامعه ی مدرن امروزی اقتضای خود را دارد و این قضیه تنها گریبان گیر ذهن وفکر من وتو نیست.سرش را تکان داد.گفتم کارگردان این جامعه هم وقتی می خواهد فیلم بسازد یک تریبون دارد که از خلال آن می خواهد هزاران حرف را به گوش دیگران برساند.آن وقت می شود که طلاق٬مستفیض شدن از مواد توهم زا٬ اقتصاد بیمار(چک های بی در وپیکر و...)٬جوانان بیکار٬ سودای غرب زدگی٬ فساد اخلاقی به زعم جماعت٬ نیرنگ وریا همه و همه دست به دست هم می دهند تا موضوع فیلمی به نام «تقاطع» و با سوژه ایی به نام سوژه ی اجتماعی را می سازد.مینا باز سرش را تکان داد.

                    

فیلم را نقد می کردیم.می گفتم:به نظرتو  پرداختن به این همه گره در مدیمی به نام سینما که شاخه ایی از هنر باشد٬ چه معنایی می تواند داشته باشد...ذهن پر مشغله ی کاردگردان؟وجود مشکلات عینی روز که در عین بزرگ بودنشان به چشم هیچ کس نمی آید؟تکراری شدن موضوعات کلیشه ایی و روی آوردن توامان کارگردانان به سوی موضوعات به روز؟ واقعا چه می تواند باشد.فیلمی که به قول بسیاری از دوستان تلخ است و به خاطر به تصویر کشیدن این تلخی جوایز جشنواره را از آن خود می کند؟بهتر است داستان این فیلم چند شقه را برای تان تعریف نکنم و پس از مشاهده ی فیلم از سوی شما به مذاکره بنشینیم....موافقید؟

نوشته شده توسط هاله میرمیری در 9:31 PM | | لینک ثابت